S.I.

Sensorische Integratie heet het en ik schijn het te hebben. Dat is de eerste voorzichtige diagnose die het revalidatiecentrum kan stellen. Dit kan een gevolg zijn van een whiplash of van NAH (Niet Aangeboren Hersenletsel) en uit zich in de verwerking van prikkels. Kort gezegd: mijn zintuigen registreren of te veel, of te weinig. Hieruit ontstaat vervolgens een groot deel van mijn klachten.

Sinds het ongeluk heb ik het gevoel dat ik niet in mijn lijf zit. Het is alsof ik in de controlekamer van mijn lichaam zit en de boel vanaf een afstand aanstuur. Het gevoel in mijn lijf is minder. Gisteren bijvoorbeeld, moest ik een testje doen bij de S.I. behandeling. Ik moest rechtop zitten, mijn knieën naast elkaar, mijn voeten daaronder. Ik moest mijn handen ontspannen op mijn knieën leggen en met een sponsje met zachte haartjes met veel druk vanaf mijn vingertoppen naar mijn elleboog vegen. Ik zag hoe ik het deed. Links voelde ik het een beetje. Rechts voelde ik niets.

‘Voelt dit raar?’  wilde de therapeute weten. Ja. Ja het voelde raar. Het is echt een heel vreemde gewaarwording als je huid ineens bepaalde aanrakingen niet of minder registreert. De enige geruststelling is dat zij het niet vreemd vond. Mijn klachten komen vaker voor, sensorische integratie is alleen ontzettend onbekend nog. En dat voelt ergens goed. Een jaar lang heb ik het idee gehad dat het gek was wat ik voelde. Dat ik mij niet zo aan moest stellen. Gewoon even er doorheen, even doorzetten en tandenbijten en het zou goed komen. In het revalidatiecentrum krijg ik erkenning. Ik blijk niet gek te zijn en ik stel me niet (in overdreven mate) aan. Het is een bestaand ziektebeeld en er zijn therapeuten en behandelingen voor. En hoe gek dat misschien ook klinkt, dat is toch een opsteker.

20140424_101702

Advertenties

7 gedachtes over “S.I.

  1. Pingback: Prikkeljacht | Happy, hip en… hersenletsel

  2. Pingback: Lezen, hollen en een patatje met* | Happy, hip en… hersenletsel

  3. Pingback: Namasté | Happy, hip en… hersenletsel

  4. Pingback: Van A naar Italia – Italië deel 1. | Happy, hip en… hersenletsel

  5. als er iemand niet gek is, dan ben jij het wel hoor suus..maar snap helemaal dat het fijn is om te weten wat er speelt. schept een beetje helderheid! x es

    Like

  6. Soms is het fijn om gewoon duidelijkheid te hebben. Nee je stelt jezelf niet (bovenmatig ;) ) aan, natuurlijk niet. En met een diagnose komt nu gelukkig ook een behandeling. Hopelijk wordt dit een beter jaar daardoor.

    Like

  7. Hoi Suus,

    Ik heb vanuit de psychologie wel eens wat over SI gehoord, maar het is inderdaad een vrij “nieuwe” diagnose waar relatief weinig over bekend is. Dat betekent niet dat er niet een hele hoop mensen zijn die het misschien ook wel hebben, maar er nog niets van weten. Het moet voor jou in ieder geval fijn zijn dat er erkenning is. Je bent niet gek! Gelukkig waren er altijd al mensen die dat wisten, maar voor de mensen die het nog niet konden begrijpen, kan dit helpen. En ik hoop dat het begrip jou weer kan helpen.

    Het zijn weliswaar kleine stapjes, maar je loopt weer vooruit! Niemand weet waar het naar toe gaat, maar ergens onderweg gaat de zon weer steeds krachtiger schijnen.

    Neem de tijd voor je stapjes! Heel veel succes!

    Liefs

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s