Yvette

Een tijd geleden nam een oud-teamgenootje contact op. Dat zij ook iemand kende die een vervelend ongeluk had gehad en dat als ik daar behoefte aan had, we weleens konden kletsen samen.

Ik had er geen behoefte aan. Lange tijd wist ik niet wat ik ‘had’. Ik was alleen maar bezig met beter worden, mijn leven weer oppakken, normáál zijn. Ik wilde mezelf niet bij een groepje zielepoten scharen. En in mijn achterhoofd speelde ook nog altijd de gedachte: bij mij is het niet zó erg, ze zien me aankomen, in vergelijking met hen ben ik vast een aansteller.

Onderhand weet ik wel dat ik me niet aanstel (wat nog niet wil zeggen dat ik dat altijd zo vóel) en blijk ik bij een bijzondere club te horen; de lotgenoten. Ik dacht altijd dat lotgenoten synoniem was voor jankeballen. Dat het mensen waren die in het verleden leefden, die een ongezonde dosis zelfmedelijden aan de dag brachten en bij elkaar kwamen in praatgroepen om tegen elkaar op te bieden wie het ellendigst en zieligst was.

Niets is minder waar. Het is ontzettend fijn om te praten met iemand die wel precies weet wat je doormaakt. Die het onbegrip kent wat je tegenkomt, die begrijpt hoe ontzettend stom het is om je terug te moeten trekken uit het leven en je volledig op jezelf te moeten richten, op het Nu. Omdat ‘het Nu’ regelmatig gewoon ontzettend klote is en mensen stomme opmerkingen kunnen maken die op geen enkele manier helpen. Die snapt dat je sommige dingen wel kunt en andere niet zonder dat je daar een hele verdediging bij hoeft te geven. En waar je mee kunt lachen over alle rare en gekke dingen die je nu ineens meemaakt waarvan je voor het ongeluk het bestaan niet kende.

Ik vind het niet meer erg om een ‘lotgenoot’ te zijn. Het zijn geen zielepietjes die alleen maar klagen en zeuren (of nou ja, niet allemáál). Ik begrijp dat mensen die iets meemaken graag steun zoeken bij elkaar. Het is moeilijk hulp te vragen en toe te geven dat het alleen niet gaat. Want je bent pas lotgenoot als je iets naars meemaakt. Het feest der herkenning is pas echt een feest als je iets hebt dat afwijkt van de norm.

Yvette was vanmiddag op bezoek. En ik kan er voorlopig weer even tegenaan.

image

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s