Nooit meer ‘ff’

Ik denk regelmatig als ik wakker word: ‘Eerst ff ontbijten, dan ff de was opvouwen, ff wat opruimen en dan maar eens lunchen’. Om uiteindelijk als een kip zonder kop door het huis te drentelen en geen van die dingen te doen. Volgens de ergotherapeut komt dat omdat er bij mij waarschijnlijk een schakeltje kapot is tussen waarnemen en herinneren aan de ene kant en plannen en uitvoeren aan de andere. Maar het komt volgens hem ook omdat ik dingen snel wil doen. En snel is uit den boze.

“Iedere keer dat jij denkt ‘ff dit, ff dat’, dwing je je hoofd tot haast. Dat vraagt heel veel energie en dus maak je grotere kans op fouten. En als je fouten maakt, moet je de flexibiliteit in je hersenen aanspreken om dat op te lossen. En die heb je op dit moment niet. Probeer alles te plannen en niets meer ‘tussendoor’ te doen. Haast is niet goed. Nooit meer ‘ff’.”

En dat klinkt heel logisch en aannemelijk. Dat heb ik met alles wat die man zegt. Hoe vaak ik niet ‘duh!’ denk als hij een tip geeft om het leven makkelijker te maken. Iets simpels als vijf minuten op de wc zitten als er ergens geen plaats is om rust te nemen, een timer zetten als ik afspreek met vriendinnen, tussen de middag een uurtje rusten. Duh! Allemaal volstrekt logisch, maar ik was er zelf niet op gekomen. Boodschappen doen was een hel, ik raakte bijna in paniek van alle kleuren, herrie, mensen, spullen en ik rende zo hard mogelijk door de supermarkt. Waardoor ik natuurlijk alles vergat en weer terug moest. Hij gaf mij de opdracht om met oordoppen in op een rustig tempo met een standaard boodschappenlijst te gaan. En om alle boodschappen die koud opgeborgen moeten worden in één tas te doen. Zo hoef ik thuis alleen even die tas op te ruimen waarna ik even kan rusten. Duh!

De SI therapeute zet me ook op een ‘sensorisch dieet’. Ik moet proberen om zo min mogelijk prikkels binnen te krijgen waar mogelijk, zodat ik die energie overhoud om andere dingen te doen. De zonnebril en oordoppen helpen daar al voor en op sommige dagen houd ik gewoon de gordijnen dicht. En sinds kort douche ik met een washandje om de douchekop. Zo voel ik niet iedere straal individueel, maar gewoon 1 dikke ‘blubber’ en dat scheelt. Ook heb ik een douchekrukje aangeschaft. Ik hoef nu minder te draaien en verstappen, waardoor mijn evenwicht minder hoeft te doen. Lars noemt het ‘retard douchen’, maar het werkt. Ik begin de dag al met meer energie.

Allemaal ontzettend handige tips die mijn leven een stukje makkelijker maken. Maar dat maakt het nog niet makkelijk me er altijd aan te houden. Ik blijf weerstand voelen bij het feit dat al deze aanpassingen blijkbaar nodig zijn bij mij. Ik wil niet bijzonder zijn. Ik wil gewoon een normáál leven leiden, zoals normále mensen. Dat ik me zo braaf aan alle regeltjes en afspraken probeer te houden, gaat niet vanzelf en levert regelmatig strijd in mijn kop op. Soms voelt het alsof ik me eraan overgeef. Dat als ik me erbij neerleg, ik niet meer mijn best hoef te doen om ‘beter’ te worden (wat dat dan ook moge zijn). Een mooie spreuk bij de ontspanningsfysio helpt me hier een beetje bij:

‘Acceptatie is nog geen overgave ~ het is meegaan in het moment.’

 

8b2bbb53d362669be420ff13a4a268ae

Advertenties

3 gedachtes over “Nooit meer ‘ff’

  1. Pingback: Blije olifant | Happy, hip en… hersenletsel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s