Huizenjacht 2

En toen konden we zaterdag al een huisje bekijken, wat beviel. Vandaag nog een keer terug om het omgevingsgeluid goed in te kunnen schatten. En het beviel nog steeds!

Dus nu ben ik hyperactief en tegelijkertijd doodmoe. Ik ben zo gespannen als een springveer en op van de zenuwen. Mijn hoofd zoemt en het lijkt of mijn lijf elektrisch geladen is. Er schieten honderden gedachten tegelijkertijd door mijn hoofd en geen van allen kan ik vasthouden of loslaten. Er is zóveel waar ik aan moet denken, zóveel dat nu geregeld of overlegd moet worden en tegelijkertijd is het alsof ik het allemaal niet weet of begrijp. Ik voel me euforisch en lyrisch en tegelijkertijd apathisch.

Al die nieuwe informatie kan ik niet goed ordenen. ’s Nachts blijf ik malen en krijg ik mijn gedachten niet op een rijtje. In het revalidatiecentrum is me verteld dat ik de verbindingen in mijn hoofd moet zien als snelwegen waarop prikkels (dus informatie) normaal gesproken vliegensvlug binnenkomen en de reactie daarop er vliegensvlug uitgaat. Maar nu is er een gat in de weg ontstaan en daardoor is er file. Wat binnenkomt probeert nog wel om dat gat heen te rijden, maar houdt daardoor het tegenliggend verkeer tegen.

image

Dus het is leuk en het is spannend en ik kijk ernaar uit om samen een leuk nieuw huisje te vinden en die nieuwe start te maken, maar tegelijkertijd past dit niet in mijn dagindeling en ben ik volledig van de kaart.

image

Advertenties

2 gedachtes over “Huizenjacht 2

  1. Pingback: Prikkeljacht | Happy, hip en… hersenletsel

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s