‘Tis wat ‘tis

Nou, dit was het dan. Ik heb vandaag nog een laatste keer mijn best gedaan voor mijn kinderen en nu is het klaar. Iedereen gaat uitgelaten zijn zomervakantie in en ik de toekomst. En het zou een stuk minder eng zijn als ik zou weten wat die me zal brengen…

Ik hoor regelmatig dat mensen mij dapper vinden. Of dat ik het zo goed doe. Dat is ontzettend lief om te horen, maar ik vind het ook een beetje raar. Ik heb niet echt een keus. Dit is mij overkomen en ik moet het er maar mee doen. En ik vind alle lieve woorden en alle steun echt fantastisch, maar niemand heeft er iets aan als ik mee ga doen in dat medelijden. Ik schiet er niets mee op om te huilen en te balen en wanhopig mijn haren uit mijn hoofd te trekken (hoewel ik mezelf soms maar nét weet te bedwingen). Uiteindelijk moet zelfs ik door.

En dat betekent dat ik los moet laten. De lijst met dingen die ik losgelaten heb wordt steeds langer. Mijn eerstegraads opleiding, fitness, volleybal, stappen, de kroeg, terrasjes op de Grote Markt, hardlopen, winkelen… En nu dus ook mijn werk. En het zou zo fijn zijn om te weten wat ik ervoor in de plaats ga krijgen, maar dat is simpelweg niet mogelijk. Dus doe ik het enige wat ik wel kan; mijn uiterste best om de adviezen van het revalidatiecentrum op te volgen en met een zo optimistisch mogelijke blik de toekomst tegemoet.

Dat is niet dapper en dat is niet knap. Dat is gewoon even zoals het is.

image

Advertenties

2 gedachtes over “‘Tis wat ‘tis

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s