Bezinning

Een vriendje zei ooit tegen mij dat ik een graag geziene gast op feestjes was. Dat ik the life of the party was en iedereen graag in mijn omgeving was tijdens avondjes uit. Ik vond dat toen het grootste compliment dat iemand mij ooit kon geven.

Nu ga ik geen avondjes meer uit. En ik probeer wel naar feestjes te gaan, maar uiteindelijk doe je me meer plezier met een koffiedate waarbij we één op één het leven kunnen bespreken.

En ik ben tot een inzicht gekomen. Nu de feestjes weggevallen zijn en de valse erkenning die je krijgt van lamme mannen in de kroeg tot een grijs verleden behoren: dat eerdere compliment is niet zo heel veel waard. Op feestjes is iedereen zijn beste zelf. Na een borreltje kan iedereen de aandacht naar zich toe trekken.

Dat er zoveel mensen zijn die mij nog altijd steunen, afleiden, aan het lachen maken en die er geen enkel bezwaar tegen hebben op de bank een pot thee te drinken in plaats van op de barkruk een glas wijn, omdat het hoe dan ook gezellig is. Dat er vrienden, familie, kennissen en collega’s zijn die na al die maanden nog steeds even laten weten dat ze aan me denken, of gewoon dat ze mijn gezelschap op prijs stellen. Dat er een man is die zelfs nu ik al mijn tanden kwijtgeraakt ben en regelmatig scheel kijk van vermoeidheid, mij nog altijd het mooiste meisje van de wereld vindt. Kortom; dat er zoveel liefde mijn kant op komt nu alle toeters en bellen zijn weggevallen en alleen de essentie overblijft… Dát is het mooiste compliment ter wereld.

image

Advertenties

3 gedachtes over “Bezinning

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s