Nostalgie is ook niet meer wat het geweest is

Doei huis!

Doei huis!

Nog maar een paar nachtjes slapen. Dan krijgen we de sleutel van ons nieuwe huisje. Ik ben bij voorbaat al gestrest en zou het liefste de komende drie weken slapend willen doorbrengen (ware het niet dat ik ook het liefst de volledige controle in handen zou houden) en toch heb ik er zin in. Ik kan haast niet wachten.

Dit huis was mijn eerste echte eigen huisje. Na in vier jaar tijd vier keer verhuisd te zijn, was dit de plek waar ik weer echt tot rust kwam. Ik hoefde met niemand rekening te houden, geen compromissen te sluiten en daarom kwam er een schreeuwerig behangetje in de woonkamer en werd de keuken oranje geverfd en de wc knalroze. Dat het ver van de stad was, maakte mij niet uit. Ik fietste wel wat langer. Dat het niet in een fancy buurt stond, kon me niet schelen. Dit was mijn plekje, mijn paleisje. My castle, my rules.

Ik had dan ook verwacht dat ik het toch ontzettend jammer zou vinden om dit achter te laten. Maar niets is minder waar. Ik ben wel klaar hier. Dat het zo ver weg van alles staat, betekent nu dat ik maar weinig doe. ‘Even naar Esther’ is al twintig minuten fietsen en moet dus goed gepland worden. De voetballende jongetjes op het grasveld onder mijn balkon, die vroeger voor een soort vermakelijke live-televisie zorgden, betekenen nu dat ik niet op het balkon kan zitten vanwege de herrie. En dat schreeuwerige behangetje waar ik zo gek op was, danst nu voor mijn ogen.

Het is wel goed zo. Mijn paleisje heeft me lang genoeg blij gemaakt. Het is nu tijd voor iets van ons. Ik sluit met liefde compromissen (niet téveel natuurlijk) als dat betekent dat Lars en ik er allebei gelukkig mee zijn. Een plaats waar ik tot rust kan komen, waar iedereen welkom is en waar we samen blij van worden. Our castle, our rules.

Dus dag huis, dag rare buren, dag jungle (zoals onze wijk door sommigen liefkozend genoemd wordt). Dag Uithof, dag Zuiderpark, dag bus 25. Het was leuk en het was fijn. Maar ik geloof niet dat ik je ga missen.

75c3d780d16b446bc608a687e09c5d9c

Advertenties

2 gedachtes over “Nostalgie is ook niet meer wat het geweest is

  1. Gefeliciteerd met de sleutel suus! De tijd in je oude huisje nemen ze nooit meer van je af. Over een aantal jaar zullen we tegen elkaar zeggen ” schattig was dat he, Stephan met een roller met roze verf in je oude wctje?’
    Tijd voor nieuwe herinneringen!

    Kus Kristel

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s