Re-integreren kun je leren

In Harry Potter krijgt Hermione Granger op een bepaald moment de beschikking over een klokje waarmee ze terug kan in de tijd, zodat ze meerdere vakken tegelijkertijd kan volgen. Ik zou willen dat ik zo’n klokje had. Dan kon ik alles op mijn eigen tempo doen en tóch het UWV tevreden houden.

Ik ben opgevoed in een familie van ondernemers. Ik heb geleerd dat je hoort te werken voor je geld. Toen ik in de 1e of  2e klas bedacht dat ik perse Dr. Martens van 220,- gulden (mijn god, gulden! Wat klink ik oud zo! En wat raar dat ik de meest basale dingen vergeet, maar die 220,- nog heel precies weet) wilde, heb ik een zomervakantie lang in een rozenkas staan zweten. Ik vind nog steeds dat je niet je hand hoort op te houden als je prima in staat bent om te werken. En ik heb lang willen geloven dat ik te goed en te fit ben om volledig afgekeurd te worden (maar goed, ik heb mezelf zó vaak overschat het afgelopen anderhalf jaar). Toch ging ik vandaag met een gezonde dosis weerzin naar het re-integratiebureau voor een kennismakingsgesprek.

Niet omdat ik niet wíl. Maar ik wil gewoon nog éven niet.

Ik ben na een jaar ziekte pas bij het revalidatiecentrum gekomen. Mijn behandeling duurt nog zeker tot en met december 2014. Ik heb pas een paar maanden inzicht in mijn beperkingen en belemmeringen. Ik weet nog altijd niet precíes waar mijn grenzen en mogelijkheden liggen. Laat ik het zo zeggen: ik weet pas een maand of vier dat ik voor altijd een nieuwe ik ben, en ik ken mezelf nog niet.

De regels zijn echter dat er na een jaar ziekte al een 2e spoor opgestart moet worden. Je moet zo snel mogelijk weer gaan solliciteren, cursussen volgen, werkervaringsplekken zoeken en bewijzen dat je niet thuiszit omdat je lui bent, maar omdat het gewoon niet gáát. Als mijn beide benen eraf hadden gelegen, had ik dit veel makkelijker aan kunnen tonen. Want bij mij zie je niets en dus ligt de bewijslast nog eens extra zwaar bij mij.
(En ja ik begrijp dat het vreselijk is als allebei je benen geamputeerd zijn en nee, het is niet mijn bedoeling om iemand te kwetsen.)

Ik heb een goed gevoel over het re-integratiebureau. Het wordt een heel traject dat maanden, zo niet meer dan een jaar, gaat duren en de inzet is om uiteindelijk weer een kans te maken op betaald werk. Niet, zoals ik enthousiast bedacht had, een leuke parttime baan, maar betaald werk, misschien meerdere uren per dag, misschien meerdere dagen per week. Maar mijn aandacht is versnipperd en dat stoort me. Ik ben nog aan het revalideren en moet nu al re-integreren en IK WEET NOG NIET EENS WAT IK ALLEMAAL WEL OF NIET KAN!

Ik zal ook dit maar weer over me heen laten komen. De psycholoog in het revalidatiecentrum heeft me al gezond verklaard (officieel niet gestoord, haha!!) en ook andere therapieën zullen langzaamaan gaan afbouwen. Van revalideren, naar re-integreren. Want alles kun je leren.
Zelfs ik.

ee94795e44e9266c938a1b61920a75bc

Advertenties

Een gedachte over “Re-integreren kun je leren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s