It’s not you, it’s me. Ja maar, écht.

De eerste keer dat ik Manon, nu één van mijn beste vriendinnen, zag, vond ik haar meteen stom. Dat lag uiteraard totaal niet aan Manon zelf, maar aan mij (it’s not you, darling, it’s me). Zo’n mooi meisje met die perfecte blonde haren en die toffe slaapzak (die slaapzak heeft indruk gemaakt), dat kon geen leuk mens zijn. Ik durf dit nu zo te schrijven omdat Manon wel beter weet onderhand. Jaloezie is geen mooie eigenschap en je zou denken dat ik, met drie zussen, wel wat beter zou zijn in de omgang met andere vrouwen. Maar de waarheid is dat ik de meesten in eerste instantie verschrikkelijk vind. Met hun mooie haartjes, en lange benen, nét te harde stemmen of hun maniertjes… En dit valt voor mij op dit moment in de categorie ‘dingen waar ik mij druk om maak’.

Want als ik zo denk over andere vrouwen, doen anderen dat vast ook over mij.

Als ik straks weer ga werken, als ik óóit weer ga werken, dan ben ik namelijk zo’n vrouw met zo’n iets te harde stem en van die vervelende maniertjes. Zo’n vrouw waar de hele tijd ontzettend veel rekening mee gehouden moet worden. ‘Nee, jongens, in mijn hoekje moet de TL-verlichting echt uit, hoor. Zou je het heel erg vinden om die muziek op je koptelefoon te luisteren? Nee, als ik het rode blokje op mijn bureau heb staan, dan ben ik even niet aanspreekbaar. Als het groene blokje er staat, dán heb ik aandacht voor je. Oh, ik ga weer even rusten, hoor! Poehpoeh, nounou, ik heb écht een slechte dag vandaag! Nee, ik ga niet mee borrelen. Veel te veel prikkels!’ (bedenk hier vooral zo’n zeurderig kindvrouw-stemmetje bij en het beeld is compleet)

Zo’n vrouw… Daar voel je toch directe antipathie voor? Mijn nagels gaan daarvan uit, mijn nekharen gaan overeind staan. En ik bén zo’n mens. Ik begrijp heel goed dat niet de hele wereld rekening kan houden met mijn beperkingen en dat ik mijn eigen grenzen aan moet geven, maar niemand vertelt daarbij in wat voor zeikwijf je metamorfoost van al dat aangeven van onzichtbare grenzen.

Ik wéét dat ik me zorgen maak over dingen die (nog) niet waar zijn. En ik weet ook dat ik, naast al dat gezeur over wat ik allemaal niet kan, best een leuk mens ben. En ook dat ik me natuurlijk geen klap zou moeten aantrekken van wat de buitenwacht vindt.

Maar dat is gemakkelijker gezegd dan gedaan.

271730554363b9dc3cf3c42e5972ee64

Advertenties

Een gedachte over “It’s not you, it’s me. Ja maar, écht.

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s