Ontdek je plekje

image

Hoe was mijn werk vandaag, vraag je? Nou, leuk. Ik heb conservenblikken geverfd.

Het fijne van mijn werkervaringsplek is dat ik weer een doel heb. Dat ik weer meedraai (zij het stiekem en langs het randje) in de maatschappij. Maar het is ook behoorlijk confronterend.

Vandaag heb ik conservenblikken geverfd zodat het potloodhouders kunnen worden. En dat gaat prima. Lekker overzichtelijk; eerst het scherpe randje ombuigen, ontvetten, dan alle benodigdheden klaarzetten, schort om en gaan. Zo’n redelijk eenvoudige taak gaat me goed af. Maar toen ik vorige week een poging deed om het magazijn op te ruimen, kwam ik mijzelf goed tegen. Ik pakte spullen op en zette ze weer neer, klom het huishoudtrapje op en weer af, schoof wat met de flessen verf en was vervolgens weer kwijt wat ik er eigenlijk mee wilde doen. Zelf structuur aanbrengen in de chaos, het overzicht bewaren en tegelijkertijd kleine deeltaken uitvoeren; het bleek enorm lastig.

Dus ik doe misschien wat schamper over simpel kopieerwerk of dat verven van vandaag, maar voorlopig is het even wat ik aankan. En dus heb ik besloten ervan te genieten. Er valt dan ook zoveel te genieten! Die kleine hoopjes bacillen waar ik vroeger niet zoveel mee had, zijn in de praktijk namelijk fantastisch! Ik ben gewend aan stuurse pubers die je hard laten werken voor een glimlach en een klein beetje persoonlijk contact. Deze kleine kinderen zijn open, onbevangen en ontzettend nieuwsgierig. Het brutale jongetje dat vraagt wat ik aan het doen ben, wat ik dan kopieer, of ik alle boekjes op school of in de bibliotheek dan gekopieerd heb, of ik ook kan knipogen, waarom ik een schort draag bij het verven, waarom er dan geen vlekken op dat schort zitten als ik het draag omdat ik geen verf op mijn kleren wil krijgen? Of de blonde kleuter die ik opving nadat hij het klimrek gekopt had en mij vervolgens iedere keer trots de ontwikkelingen van zijn bult liet zien. Het meisje dat vertelt dat ze vandaag voor het eerst naar balletles gaat, maar het niet spannend vindt omdat ze het uiteraard allang kan (hoe durf ik daar ook aan te twijfelen?).

Ik heb eindeloos respect gekregen voor alle meesters en juffen, want wat is het intensief werk. En ik kopieer wat en ik verf en ik rommel wat aan. En na anderhalf uur vertrek ik naar huis waar ik eerst een paar uur moet rusten voordat ik weer een klein beetje geland ben. Maar ik ben er even geweest en heb gelachen met (of om) die guppen en man, wat is dat veel waard!

image

Advertenties

3 gedachtes over “Ontdek je plekje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s