Theorietje

Ik heb een theorie over pakketbezorgers. Ik heb theorieën over een heleboel dingen. Zoals de buurman van helemaal beneden die écht nooit thuis is (want er brandt nooit een lampje), maar waar wel een kindergordijntje voor het raam hangt (theorie: gescheiden, kind is er eens in de twee weken, de rest van de tijd zit meneer bij zijn nieuwe liefde), of het overbuurmeisje waar ik sinds kort geen man meer bij in huis zie  en dat nu regelmatig sieraden zit te maken aan de eettafel en dat af en toe onderbreekt om iets te doen wat lijkt op een uitbundige huilbui (theorie: uit elkaar en probeert alle ellende nu te vergeten door een leuke hobby). Op onze grijze fauteuil zit ik voor het raam en houd ik de hele buurt in de gaten. Ik heb geen geraniums in huis, wel een aloe vera. Verder is er weinig verschil tussen mij en een veel te nieuwsgierige bejaarde met teveel vrije tijd en te weinig sociaal contact.

Maar goed, die pakketbezorgers dus. Ik ga niet meer naar de stad. Ik heb het nog wel eens geprobeerd, maar ik word er eigenlijk alleen maar ongelukkig van. Het is te druk, te rumoerig, er zijn teveel kleurtjes, keuzes, mensen, winkels… Het resultaat is dat ik dingen koop die ik niet wil en drie dagen bij moet komen. Of dat ik hele rare keuzes maak. Zo was ik er vorig jaar van overtuigd dat ik twee totáál verschillende brillen had besteld. Toen ik ze twee weken later op ging halen, bleken ze vrijwel identiek… Gelukkig is daar internet, waar werkelijk álles te koop is.

Er staat dan ook regelmatig een pakketbezorger voor onze deur. Of het nu voor een keukenrolhouder en een thee-ei, onderbroeken van de Hema of een doos vol wol is, er wordt een heleboel bij ons geleverd. En het gekke is; ik ben ontzettend veel thuis, maar ik loop ze heel vaak mis.

Hier gaat mijn theorie dus over. Soms ben ik alleen maar een half uurtje buiten aan het wandelen en vind ik bij terugkomst zo’n irritant ‘we hebben je gemist’-briefje in de bus. Volgens mij staan pakketbezorgers gewoon op het hoekje van de straat te wachten tot je de deur uit bent voordat ze aanbellen. Ze doen het erom. Ik kan een muur behangen met de gemist-briefjes en ik ben dus heel vaak thuis!

Laatst onderschepte ik de PostNL meneer nét toen ik thuiskwam. Hij was al bijna klaar met zijn briefje schrijven en knoopte voor de vorm nog maar een gesprekje aan. “Jij bestelt echt veel en je bent heel vaak thuis,” zei hij. “Ik ben echt blij met jou!”
Maar hij keek er heel beteuterd bij.

IMG_807929858107928

Advertenties

2 gedachtes over “Theorietje

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s