Afgekeurd

Laatst keek ik een documentaire van de EO over wonen in Oude Pekela (je gaat rare dingen doen als je CSI niet meer kunt volgen). Er kwam een vrouw in beeld, die vond dat zij afgekeurd moest worden. En hoewel ze obees was, was ze verder niet ziek. Terecht dat zo iemand moet werken, vond ik. Ik dacht namelijk dat je wel heel ziek moest zijn om afgekeurd te worden.

Afgelopen dinsdag kreeg ik te horen dat ik voorlopig volledig afgekeurd ben. En dat was dus behoorlijk confronterend. Want dien je niet kwijlend in een elektrische rolstoel te zitten om afgekeurd te worden? Zó ziek ben ik nou toch ook weer niet? Het is raar om een (toegegeven, nogal rechtlijnig) beeld te hebben van de sociale dienst en er nu ineens bij te horen.

De verzekeringsarts had mij, mits onder de ideale omstandigheden, gekeurd op een belastbaarheid van 4 uur per dag, 20 uur per week. Een week later had ik een afspraak met de arbeidsdeskundige van het UWV. De regel is dat zo’n arbeidsdeskundige drie functies duidt die als voorbeeld gelden van passend werk (ingewikkeld verhaal. Voor meer informatie kan ik alleen maar doorverwijzen naar de site van het UWV). Ze kwam voor mij met productiewerk (in een fabriek dus), baliemedewerkster bij een consultatiebureau en schoonmaak in een ziekenhuis.

En daar zat ik dan met mijn goede gedrag. Want ik voelde me al die tijd veel te goed en gezond om afgekeurd te worden, maar bij alle drie de functies had ik toch behoorlijke bezwaren. Ik heb ontzettend veel last van licht, geluid, beweging, aanraking, drukte, evenwicht. Ik kan me niet lang concentreren en van telefoneren word ik heel snel beroerd. Ik kan geen meerdere dingen tegelijk en niet snel switchen van de ene taak naar de andere. Ik raak uitgeput van stofzuigen en de wc poetsen kan ik alleen als ik ervoor en erna kan rusten en de rest van de dag geen ingrijpende dingen hoef te doen. Ik ben snel moe, fysiek maar vooral mentaal, en ik moet veel rusten. Nou, ga er maar aan staan dan. Achter de lopende band met alle herrie en beweging, baliemedewerkster met snel wisselende taken en die telefoon en schoonmaken terwijl ik mijn eigen huis niet eens schoon krijg…

Afgelopen dinsdag ben ik afgekeurd en dat doet stiekem best pijn. Want ik kan dan misschien zo uit mijn hoofd geen werk verzinnen wat ik wel aan zou kunnen, maar ik ging er toch vanuit dat een arbeidsdeskundige van het UWV daar wel wat op wist. Zij zit er op, tenslotte. En alsof dit blog, een jaar lang revalideren en een heel ander leven leiden nog niet genoeg waren, is dit nog eens extra de bevestiging dat er iets met mij aan de hand is. Dat ik niet morgen wakker zal worden en het weg is. Behoorlijk confronterend dus.

image

Advertenties

10 gedachtes over “Afgekeurd

  1. Pingback: Duurzaam | Happy, hip en… hersenletsel

  2. Pingback: Werkpaarden | Happy, hip en… hersenletsel

  3. Hallo allemaal,
    Maar hoe zit het nu ben je dan volledig afgekeurd?
    En hoe lang is dat nu geleden?
    Ik ben nml. nu ook in de beoordelingsfase, was geschikt geacht voor bijna dezelfde funtie als genoemd maar heb bezwaar gemaakt hiertegen. In sept.krijg ik een hoorzitting, weet niet goed wat hiervan kan verwachten, wat mijn kansen zijn.
    Is er iemand die daar ook ervaring mee heeft en hoe dat gegaan is, zou graag eens wat meer daarover lezen/horen.
    Verder wens ik jullie allemaal veel sterkte, fijn dat we niet alleen zijn.
    Groetjes Jannie.

    Like

  4. Bijzonder hoe jij dit zo kunt verwoorden….ditzelfde ‘ritueel’ staat mij waarschijnlijk óok te wachten!
    Hoop dat ik net zo’n luisterend oor vindt als jouw arbeidsdeskundige had.
    Confronterend dat wel, na alle moeite van revalidatie het meest haalbare eruit gehaald en dan toch niet kunnen werken.
    We moeten leren dealen met onze ‘veranderde ik’ ! Succes en sterkte! Xn

    Like

  5. En duizend complimentjes voor de arbeidsdeskundige, die keek naar de persoon achter het dossier. Die luisterde en snapte dat achter die jonge vrouw vol levenslust en wilskracht een verhaal van vermoeidheid, keuzes, prikkels en pijn schuilt.

    Voor sommige mensen is afgekeurd worden wellicht een makkelijke stap in het “liever lui dan moe principe”. Jij bent liever moe dan lui. Terwijl “even doorzetten” je juist één stap vooruit en drie terug helpt.

    De arbeidsdeskundige zag dat. Bracht een moeilijke boodschap. En ik kon haar wel zoenen.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s