Aha-erlebnis

3318520ecbfd25fb9295255c2513bf27

Officieel is er met mijn geheugen niets aan de hand. Geloof me, het is uitvoerig onderzocht. Ik onthoud ook best veel dingen. Wat de ergotherapeut me in het revalidatiecentrum uitlegde, bijvoorbeeld. Of wat een vriendin tijdens een goed gesprek tegen mij vertelt. Of dat de zonen van de nieuwe bakker om de hoek Wesley en Ritchie heten. Ik kan honderd kinderliedjes van vroeger zingen en kan het gedicht November van J. C. Bloem wat ik voor mijn eindexamen had bestudeerd, zonder moeite reciteren (‘Het regent en het is november…’). Maar wat Lars vertelt, vergeet ik.

Dat ligt uiteraard niet aan Lars. Het lukt me soms niet om bepaalde informatie te parkeren. Zo traint Lars bijvoorbeeld twee keer per week. De ene keer eet hij wel thuis, de andere dag niet. Het lukte me pas dit te onthouden toen we er een ezelsbruggetje voor verzonnen (dinsdag is dicht bij mmmmmaandag en dat is mmmmmee-eten). En nog moet ik dat ezelsbruggetje vrijwel iedere week voor mijzelf herhalen om te weten wat ik wanneer moet koken.

Mijn cognitieve problemen liggen vooral op het gebied van concentratie en aandacht vasthouden. Als er maar íets is dat mijn aandacht af kan leiden, hoor ik al niet meer wat je zegt. En Lars vertelt mij gewoon vaak dingen ‘even tussendoor’. Als ik sta te koken bijvoorbeeld, of als de tv aanstaat. Maar ook het geluid van spelende kinderen buiten, een tikkende klok, of zelfs een velletje naast mijn nagel waar ik aan wil peuteren, kunnen mij in zulke mate afleiden dat ik wel naar je luister, maar dat wat je zegt niet verder komt dan mijn oren. Zelfs de uitdrukking ‘het ene oor in, het andere oor uit’ is dan niet op mij van toepassing. Het ketst af op mijn trommelvliezen. Het komt echt niet binnen, want als je het me dan een tweede keer vertelt, heb ik geen ‘aha-erlebnis’. Zo kan Lars drie keer zeggen: “En wat ga ik maandagavond ook alweer doen…? Een drankje met Sanne!” Maar ik denk dan niet: oh ja, dát was het! Meestal denk ik gewoon: huh? (Of ik denk helemaal niets.)

Hetzelfde geldt voor het lezen van whatsappjes of mailtjes ‘even tussendoor’. Als ik eigenlijk ergens anders mee bezig ben, vergeet ik wat je schrijft en vergeet ik al helemaal te antwoorden. Dus mocht je me ooit mailen of whatsappen en ik reageer niet, probeer het gewoon nog een keer. Het is (waarschijnlijk) niets persoonlijks.

a5914d5e304f3774bce53e2ccb621048

Advertenties

4 gedachtes over “Aha-erlebnis

  1. hihi heel herkenbaar. mn vriend heeft me altijd al van zijn weekend plannen op de hoogte gesteld en ik word dan boos omdat ik dat niet meer weet. Heeft ie pas drie keer verteld. ik merk ook door ruis dat ik dat niet onthoud. Ik merk ook dat het komt omdat ik op dat moment me focus op andere belangrijke zaken, weekend lijkt dan nog te ver weg, dus is minder noodzakelijk om te onthouden.

    Ik vroeg me af of er uit jouw NPO ook kwam dat je moeilijk aandacht kan vasthouden?

    keep on writing!

    Jeanne

    Liked by 1 persoon

    • Ja klopt Jeanne! Ik was bezorgd dat er ook van alles met mijn geheugen enzo aan de hand was, maar uit het NPO komt alleen aandacht en concentratie. En dat ik zo snel overprikkeld ben helpt ook niet mee natuurlijk ;)

      Like

  2. Geweldige blog over hoe jij sommige dingen laat afketsen op je trommelvliezen. Heel herkenbaar. Ik weet ook liedjes van lang geleden uit mijn hoofd en zaken van gisteren moet mijn vriendin tien keer herhalen en dan weet ze nog niet of ik het onthoud. Ik heb mijn mobiel daarvoor, ze eist dat ik het in zet, ze kent mij een beetje. Als ik hem kwijt raak kan je net zo goed mij ook bij de vuilnisbak zetten.

    Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s