Even dop – Italië deel 3.

Af en toe lees ik eens terug wat ik eerder geschreven heb. Het is leuk om te zien hoeveel ik meegemaakt heb, en hoopgevend dat ik (ook al zie ik dat niet per dag veranderen) nog steeds zoveel progressie boek. Ook is het soms grappig. Zo schreef ik een jaar geleden dat ik mijn grenzen ‘nog niet altijd’ herkende, terwijl ik net begonnen was met revalideren. Nu weet ik dat ik toen nog niet eens wist hoe een grens voelde, laat staan dat ik hem kon herkennen. Nu weet ik dat ik zelfs nu nog keihard de mist in kan gaan.

Het is een heel proces geweest, grenzen leren herkennen voordat het te laat is en dan daadwerkelijk op de rem, en ik leer nog steeds. In mijn vertrouwde omgeving heb ik het aardig onder de knie, durf ik te beweren, maar in iedere nieuwe situatie schijn ik eerst keihard op mijn bek te moeten gaan. Met verhuizen, de feestdagen, mijn werkervaringsplek op de basisschool… Eerst moet ik álles mee willen doen, snoeihard die grens over en dan even instorten voordat ik een soort balans heb gevonden. Op vakantie was dit ook het geval.

Met mijn ouders hebben we nooit aan luiervakanties gedaan. We gingen kamperen in Tsjechië of Ierland en lekker actief iedere dag iets dóen! De fietsen gingen mee, de wandelschoenen aan en in ieder bergmeertje dat we tegenkwamen moest gezwommen worden. Met die instelling ging ik ook weer mee op vakantie. Dingen doen, plekken zien, beleven! Misschien dat ik dit nog eens extra voelde omdat ik doorgaans niet zo heel veel te beleven heb.. Nu wilde ik volop genieten! Ik wilde niet rustig aan, ik wilde niet hersenletsel hebben Ik wilde even dop.

Ik denk dat ik in die ene week Italië het afgelopen jaar gewoon even dunnetjes over heb gedaan. De eerste paar dagen wilde ik niet luisteren naar mijn lijf, die eeuwige grenzen niet respecteren en daarna stortte ik tijdelijk in. Op een toer langs de prachtige Amalfikust wilde ik eigenlijk alleen maar janken en slapen. Maar de weg zat vol bochten en idiote Italiaanse chauffeurs dus daar kwam niets van. Toen realiseerde ik me, net als ergens halverwege het afgelopen jaar, dat het het niet waard is om me zo beroerd te voelen. Ik kan beter rust nemen en van de dingen die ik meedoe ten volle genieten, dan dat ik overal maar achteraan dender en als zwevend hoofdje ergens in de wolken vooral maar bezig ben met overleven en niet omvallen.

Blijkbaar is dat nu eenmaal hoe het is. In iedere nieuwe situatie moet ik mijzelf opnieuw leren kennen. Ik probeer het ook maar zo te zien, hoewel dat niet altijd makkelijk is. Als kind leer je lopen en hobbel je zo de rest van je kindertijd door. Tot je ineens besluit pumps met hakken van 9 cm hoogte te gaan dragen, dan is van dat lopen weinig over. Zo is dit ook. Ik kan leven, maar nog niet op vakantie-leven. Want dat is op hakken. En stelten. Dat leer je niet in een week.

640414e43940fabfc3362b711e88324e

Advertenties

6 gedachtes over “Even dop – Italië deel 3.

  1. to travel is to struggle. Ik heb een beetje ervaring. En… Weet ik nu na de colleges van DWDD-professor D. Scherder. Dan zijn adrenaline en serotonine in je hersenen overactief. Zien, eten, musea, landschappen en nog veel meer indrukken. Je loopt niet op hakken maar overdrachtelijk ‘op je tenen’, terwijl je eigenlijk piano, piano zou moeten doen., rustig aan alles kalm opzuigen . Niet op stiletto’s maar op kousenvoeten.

    Like

    • Een vriendin van mij zei: “Je weet toch onderhand wel dat je niet alles mee kunt doen? Zelfs niet op vakantie?”
      Nou ja, nee dus. Blijkbaar moet je steeds weer even op je bek gaan voordat die grenzen te respecteren zijn. Zucht… ;)
      Dank voor je reactie en leuk dat je deelt! Ik lees jou ook!

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s