Kortsluiting

Afgelopen zaterdag verwachtte ik een pakketje (en mocht je het je afvragen, nee het was geen wol. (wel schoenen)) en PostNL vertelde me op internet dat ik het tussen 12 en 2 kon verwachten. Om 4 uur had ik nog niets. Om 7 uur kwam het eindelijk. De auto had pech gekregen overdag. Duizendmaal excuses voor het ongemak. Geen punt, natuurlijk.

En toch is het voor mij ergens wel een punt. Want ik vind zoiets moeilijk. Om half 2 durfde ik niet meer naar de wc en wilde ik ook geen middagdutje doen omdat de bel ieder moment kon gaan. Bij iedere auto in de straat liep ik naar het raam. Ik merk dat ik niet goed om kan gaan met zulke onzekerheden. Ik wil graag precies weten wat er wanneer gaat gebeuren, zodat ik me erop in kan stellen en niet iets ‘spontaan’ hoef te beslissen.

Afspraken in de vorm van ‘rond een uur of 3’ vind ik lastig. Want vanaf kwart voor 3 sta ik voor het raam te wachten en heen en weer te dreutelen, ineens niet meer in staat mezelf bezig te houden. Reparateurs die ‘na 1 uur’ komen, daar word ik ook gek van. Hoe moet ik mijn dag dan plannen? Wanneer kan ik slapen, wanneer kan ik een ontspanningsoefening doen, wanneer kan ik naar de wc? Hoe dóen andere mensen dat?!

Die flexibiliteit in mijn hoofd mis ik. En als ik het wel toe weet te passen, kost het me enorm veel energie. Het gaat wel beter hoor, want een paar weken geleden zouden Lars en ik bijvoorbeeld een dag naar zijn vaders’ boot gaan, toen hij ineens toch moest werken vanaf 4 uur ’s middags. Toen kon ik heel gemakkelijk zeggen: ‘Oh, dan gaan we toch gewoon ergens lunchen?’. Zo eenvoudig op een andere invulling van mijn dag overstappen had ik een jaar geleden niet gekund. Maar nog altijd krijg ik snel kortsluiting in mijn hoofd als ik me ingesteld heb op het ene, en het andere gebeurt.

De PostNL-meneer kan er niets aan doen, dat weet ik ook wel. En als we een afspraak maken begrijp ik ook heus dat je niet altijd precies kunt zeggen hoe laat je komt. Maar weet dat als je aankomt, ik al minimaal een kwartier als een zenuwachtige puppy bij het raam heb staan wachten op je auto in de straat.

En je hierdoor heel speciaal voelen mag best.

da30d9c6b5992d2b4aea64d7c64969ad

Advertenties

6 gedachtes over “Kortsluiting

  1. Haha ja herkenbaar. Ik was altijd heel flexibel.

    Heb ook deze tic na hersenletsel. Want ik merkte dat ik maar 1 ding in mn hoofd kon hebben en daar moest ik dan de hele tijd op focussen anders vergat ik het weer.. ik ben nu zo snel afgeleid dat ik mijzelf compleet aan het aanpassen was om inderdaad niet naar de wc te gaan omdat de postbode kwam. Daar werd ik dan zo gefrustreerd van want dan zat ik soms de hele middag te wachten en kwam ie niet en liep alle planning in de soep. (Voor mijn gevoel had ik dan ook geen tijd voor andere dingen en was ik ‘heel druk’ (in mn hoofd)) Aan het begin kon ik daar echt om huilen.

    Nu ben ik weer meer aan het oefenen om gewoon naar de wc te gaan, want de bel gaat toch wel. En dan kan ik reageren. Ik merkte dat het er op voor bereiden, net zo lang duurt en meer energie kost, als even naar de wc gaan ;) Maar ik probeer het nog steeds te oefenen en mijzelf er op te wijzen, ben er nog niet!

    Belangrijk voor me was ook om te accepteren dat het pakje dan bijvoorbeeld aan mn neus voorbij zou gaan, maar dan krijg je zo’n briefje en kan je hem 5 min later bij de buren ophalen..hierdoor ontspan ik wel meer en voel ik me minder ‘druk’.

    Heel grappig om te lezen en ik besef me en schrijf dit nu gelijk door je verhaal!

    Like

    • O en het fijne is, dat ik daardoor minder huil, minder gefrustreerd ben en dat ik ‘milder’ ben geworden tegen mijn omgeving. Die was vaak de sjaak. Want huilend was ik onverstaanbaar dat door de postbode mijn dag was verpest..Daar snapte mijn omgeving lang niets van als ik zo gestrest was van de postbode die niet kwam. Ik besefte mij hoeveel moeite ik probeerde te doen om op tijd te zijn. En daar zijn onze hoofden gewoon niet goed meer in..

      Like

      • Ja dat is het hè, je moet het eigenlijk loslaten en whatever will be, will be. Dat zou ik ‘vroeger’ ook gedacht hebben. Waar doe je moeilijk over? Maar dat is zoooo veel makkelijker gezegd dan gedaan! Ik merk echt dat ik in de knoop kan raken met mijn eigen hoofd. Dan wil ik heus wel relaxed doen en niet mutsen over zoiets kleins, maar dan zit ik in een gedachtenspiraal waar ik niet meer uit kom.

        En het irritante is: ik ga eigenlijk niet meer winkelen en bestel alles online, dus ik zit héél vaak in deze situatie! Misschien toch maar eens beslissen om het ‘gewoon’ bij het PostNL punt in de buurt af te laten leveren. Scheelt stress ;)

        Like

        • Wauwww! Dit is zo herkenbaar. De pakketjes gaan bij mij al steeds beter. Maar deze week had m’n vriend een afspraak gemaakt met de loodgieter, die zou tussen 12 en 16 komen. Dit vond ik sowieso al beetje bijzonder, zo’n ruim tijdframe. Maar goed, ik probeerde mezelf er maar aan over te geven. Die avond… kon ik echt niks meer! Het vervelende is dat je idd van jezelf weet dat het zo stom is dat het je zoveel energie kost, maar dat je er toch niks aan kan doen ofzo. Telkens tegen mezelf zeggen hij komt zo wel, je kan wel wat anders gaan doen, hij komt vanzelf, … Maar zo werkt het toch niet helemaal in m’n hoofd. De hele tijd staan m’n hersens 100% paraat om die loodgieter te ontvangen. Anyways, het water stroomt nu weer heerlijk door.

          Al doende leert men. De volgende keer m’n vriend instrueren (delegeren gaat ook steeds beter ;)) een vroege afspraak te maken. Lijkt me dat ze dan meest zekere tijdsindicatie kunnen geven :).

          PostNL pakketjes haal ik idd als het kan af bij zon ophaalpunt. Bij mij is dat de appie in de wijk, en dus combineer ik het vaak met een boodschappenlijstje. Eerst had ik hier nog geen beleid in, maar inmiddels weer een nieuwe handige pakketjes-ophaal-regel met mezelf afgesproken. Kijk op de heenweg of het druk is bij de infobalie, zo niet haal het pakketje op; indien er een rij staat doe eerst boodschappen :).

          Ik heb je blog pas net ontdekt en ben helemaal fan. Ik heb echter zonder enige structuur zitten lezen. Van sporten met professor Scherder, via 1 zoen per persoon op de bruiloft van je zus naar nexflixen in joggingbroek. Die tip van 1 zoen ga ik vanaf nu ook invoeren! Nu je het zegt is het heel herkenbaar. Die rare beeldverwerking tussen die zoenen… Ik vind 1 zoen sowieso hipper!

          Like

          • Dat is het precies. Je weet ook wel dat je je niet zo druk moet maken, maart vertel dat maar eens aan je hoofd ;)
            Wat leuk dat je zoveel herkent in mijn blog. Grappig ook hoe je omschrijft hoe je kris kras hebt gelezen. Zo denk en schrijf ik ook vrees ik. Van de hak op de tak en dan nog even een omweg.
            1 zoen scheelt onwijs veel prikkels, maar ik vergeet nog steeds zelf dat dit is wat ik voortaan dus doe, dus halverwege een verjaardag denk ik altijd; oh ja!! En dan is het eigenlijk al te laat ;)

            Like

          • Haha tsja nieuwe gewoontes aanleren is ook een beetje een ding hè. Ik woon sinds juni samen met m’n vriend en nu eindelijk naar 4 maanden doe ik het “grote” licht van de slaapkamer uit vóórdat ik in bed ga liggen. Ipv in bed gaan liggen en er weer uit moeten om het licht uit te doen onder het genot van een (uit)lachend vriendje. Dat laatste kan ik trouwens wel hebben hoor :). Maar je denkt wel eens bij jezelf, waarom gaat dit nou elke keer weer verkeert, ik kom van de uni en dit soort dingen lukken niet eens meer normaal. Damn.

            Maar die 1 zoen ga ik bewust op proberen te letten. Alle kleine beetjes helpen. En op de lange termijn, scheelt dat toch heel veel zoenen. Volgende week een familie-bijeenkomst, dus dan ga ik het uittesten ;). Doe je nog steeds aan hardlopen? Ben benieuwd hoe dat gaat. Ik ben begonnen met wandelen, 5km per dag, 3-5x per week. Trek dan wel m’n hardloopoutfitje aan. Alleen wandelend op jongvolwassen leeftijd voel ik me toch een beetje suf. Alsof iedereen aan me ziet dat ik een (hersen)kneusje bent ;).

            Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s