De Vaart der Volkeren

Toen mijn opa en oma voor het eerst internet kregen, wilde mijn opa er niets van weten. Hij hoefde dat allemaal niet te leren, het zou zijn tijd wel duren. Mijn oma typte vol enthousiasme ‘www aardbeienrecepten nl’ in de zoekbalk van Google en kwam met een omweg precies waar ze wilde, maar mijn opa deed niet mee. Moderne onzin.

Zo voel ik me tegenwoordig soms een beetje. Nu de radio in de auto soms weer aan mag van mij, kom ik erachter dat ik honderdduizend liedjes niet ken die Lars woord voor woord meezingt. Pas toen Drank & Drugs alweer uit was, leerde ik dat er iemand bestond die zichzelf Ronnie Flexx noemt. Het schijnt tegenwoordig ook heel normaal te zijn om iemand om zijn ‘IBAN’ te vragen. Ik zeg nog altijd ‘rekeningnummer’, maar dat is dus al hopeloos ouderwets. Dat jongeren liever naar de onzin van Enzo Knol kijken dan naar de televisie kan ik me simpelweg niet voorstellen en laat ik over de mode van tegenwoordig maar helemaal mijn mond houden.

Ik ben van binnen stiekem nog altijd een verstokte geschiedenisdocent met een liefde voor krijtborden en dikke, stoffige boeken. Ik ben, net als een bepaalde telefoonprovider, niet van het allernieuwste. Nooit geweest ook. Toen de hele school in Oililysjaals en op Mag’s schoenen liep, liep ik in felgekleurde netpanty’s en Dr. Martens (die zijn dus ook weer in, zag ik laatst. Waar gaat het heen met de wereld?!).

Afgelopen maandag stond ik bij de slager. Daar kom ik nooit, dus dat had al wat mentale voorbereiding nodig. Ik had bedacht wat ik wilde vragen, hoeveel gram ik wilde hebben en dat ik perse het bonnetje wilde krijgen. Het ging allemaal goed tot ik mijn pinpas in het pinapparaat duwde en het meisje vrolijk zei: ‘U kunt ook contactloos betalen, hoor!’.

Die had ik even niet aan zien komen. Contactloos betalen? Ja maar, mijn pinpas zat er al in! En dan? En kon dat wel met mijn pas? En hoe dan? En ja maar… En vooral HOE?! Ik heb denk ik heel hard ‘Nee!’ geroepen en heb stug doorgepind. Terwijl ik naar mijn fiets liep mopperde ik in mezelf. Contactloos betalen. Wat een moderne onzin.

Mijn opa is van zijn internetangst af. Hij maakt zelfs afspeellijsten op YouTube en luistert zo de hele dag muziek van het Urker Mannenkoor en consorten. Ik weet niet eens hoe je een afspeellijst maakt in YouTube. En ik weet ook wel dat ik dat contactloos betalen gewoon een keer moet doen en dat het daarna niet meer eng is. Net als mijn opa gewoon een keer in het diepe springen en merken dat ik best blijf drijven. Maar een winkelsituatie is vaak zo gejaagd en gehaast dat ik er de mentale flexibiliteit voor mis.

Dus voorlopig doe ik nog niet mee en zit ik net als de opa’s van de Muppets met een gebald vuistje te kijken naar alle moderne idiotie en mopper ik daar lekker over. Daar is altijd ruimte voor in mijn hoofd.

2c757958e0ea2b35a48a97651d08946f

En dit plaatje is puur voor mijn eigen plezier. (En een beetje voor Manon)

Advertenties

Een gedachte over “De Vaart der Volkeren

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s