Tokkie-stijl

Voordat ik Lars leerde kennen liep ik eigenlijk nooit in mijn joggingbroek. Heel soms op een brakke zondag (wat echt niet iedere week het geval was hoor, mam), maar als ik die middag of avond nog de deur uit moest, kleedde ik me ’s ochtends al gewoon aan. Lars’ houding ten opzichte van kleding was een verfrissende voor me. Hij ging rustig in trainingsbroek naar de supermarkt en maakte zich daar geen seconde druk om, ik ging alleen al in vol ornaat naar de brievenbus. Leuk jurkje aan, likje make-up hier en daar en ik mocht gezien worden.

Afgelopen maandag trok ik een bloemig rokje uit de kast, zocht er een leuke panty bij en trok mijn mooie, zwarte blouse aan en ging naar mijn werkervaringsplek. Ik voelde me poepchique. Terwijl ik vroeger iedere dag zoveel aandacht aan mijn outfit besteedde. Ik vind dat je er blijer van wordt als je iets leuks ziet wanneer in je in de spiegel kijkt. Toch is daar iets in veranderd.

Er zijn dagen dat ik de deur niet uitkom. Er zijn ook dagen dat ik heel erg veel last van aanraking heb en dat bepaalde broeken, leggings of bloesjes niet aankunnen. En dan zijn er nog van die dagen dat ik heel weinig energie heb en het tripje naar de supermarkt al genoeg is voor die dag. Dan heb ik geen zin of puf meer om ook nog een leuk setje bij elkaar te zoeken.

Op zulke dagen loop ik in, wat Lars noemt, mijn ‘tokkie-outfit’: jogging- of trainingsbroek, grote wijde trui en mijn haar in een knot bovenop mijn kop. Als Lars dan na zijn werk thuiskomt, ziet hij direct hoe laat het is. Het interesseert me op zo’n dag ook niet meer om in die outfit naar de bakker te gaan. Ze denken maar. En vaak denken ‘ze’ toch helemaal niets. Ik praat in mezelf als ik het even kwijt ben, ik draai middenin de straat ineens om omdat ik de verkeerde richting op loop en ik kom boodschappen doen in mijn tokkiebroek vol vlekken. Als je de hele dag in je eigen kop en je eigen bubbel zit, is het soms moeilijk te zien waar het NAH ophoudt te bestaan en de gekte begint.

De laatste tijd heb ik steeds meer redenen om me leuk aan te kleden. Bruiloften, verjaardagen waar ik weer heenga en twee keer per weer mijn werk. Dat doe ik dan ook vol overgave. Mascara, lippenstift, jurkjes, bloesjes, jasjes en bijpassende oorbellen. De hele santenkraam. En de dagen dat het niet hoeft, geniet ik van mijn eigen nonchalance. Lekker vieziken in mijn tokkie-kloffie. Lekker hangen in mijn joggingbroek. Want lief zijn voor jezelf betekent soms ook even niets hoeven en er gewoon mogen zijn.

a3feb1d1fb6b5e0604a53678e4e4afdf

Advertenties

2 gedachtes over “Tokkie-stijl

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s