Feestvarken

Mijn verjaardag vind ik een dingetje. Niet omdat ik het echt erg vind om ouder te worden (ik roep dat altijd wel heel hard en trek er dan een lelijke kop bij, maar meen het meestal niet), maar omdat ik nooit weet hoe ik het moet vieren. Lars viert vaak een feestje thuis. Die nodigt dan iedereen uit die hij kent, sleept zeven kratten bier naar huis, gooit stokbrood met kruidenboter in de oven en gaat in de woonkamer staan dansen. Ik vind het gezellig als hij zo’n feestje viert, maar opteer zelf nooit voor deze optie. Het feit dat ik dan gastvrouw ben en wil dat iedereen het leuk heeft, levert me al zoveel stress op dat ik het feestje maar laat schieten.

Supertof vind ik feestjes in een kroeg. Dat iemand gewoon een hoekje (of de hele tent) heeft afgehuurd en je ongelooflijk mondain aan een cocktail sabbelt in het centrum van de stad. Toch is ook dat niets voor mij. Ten eerste is het duur om voor iedereen het eerste drankje (en vaak ook het tweede en derde) te betalen, en ten tweede staat er vaak muziek hard aan en hou ik zoiets maar anderhalf uur vol. Laat staan dat ik niet genoeg mensen uit zou weten te nodigen om een hele kroeg te vullen.

De afgelopen jaren heb ik vaak in de tuin bij mijn ouders gezeten. Wat natuurlijk ontzettend lief en chill is, maar toch ook een beetje onbeholpen voelt. Ik wil best een gezellig feestje in de tuin geven, maar wel als het míjn tuin is en ik het regel. Het heeft te maken met een gevoel van autonomie. En met dat ik een controlfreak ben, waarschijnlijk.

Afgelopen vrijdag was ik jarig. Ik heb vooraf héél lang nagedacht over hoe ik het wilde vieren en zat uiteindelijk met mijn zes beste vrienden en hun partners (ik zeg niet wie hier de vriend en wie de partner is, Reinier en Sanne!) aan een grote tafel in mijn favoriete eetcafé in Den Haag. Vooraf had ik twee uur extra geslapen, ik had mijn zwaarste oordoppen in en de hele zaterdag in bed gepland. En de hele avond heb ik genoten. Ik dronk een wijntje, voerde fijne gesprekken en rekende uit dat ik mijn vrienden ondertussen al meer dan 75 jaar in totaal ken (variërend tussen 25 en 5 jaar). En het was geweldig! Van vermoeidheid heb ik de hele nacht vervolgens geen oog dichtgedaan, maar het was geweldig!

Zo wil ik mijn verjaardag voortaan ieder jaar vieren. Het maakt me niet uit waar, het maakt me niet uit hoe. Maar ik wil het vieren met goede gesprekken, goed eten en het besef dat ik hele bijzondere, fijne mensen om me heen heb verzameld. Die er al die tijd geweest zijn en er nog iedere dag voor mij zijn. En ik wil vieren dat dát ongelooflijk speciaal is. Ieder jaar opnieuw.

7fe3cc89e71e837ce23074ed2dfe2b39

Advertenties

6 gedachtes over “Feestvarken

  1. Allereerst alsnog van harte gefeliciteerd! Wat fijn voor je dat je een manier hebt gevonden om je verjaardag tóch te kunnen vieren, op jouw manier! Ik denk ook dat ’t ‘m niet zit in de kwantiteit, maar des te meer in de kwaliteit. Vraagje: vier jij je verjaardag dan niet voor je familie (lees: ouders en zus(sen)? alle ooms, tantes, neefjes en nichtjes en aanhang lekker thuis gelaten)? Of komen die wel ook apart op een kopje koffie of thee? groetjes, Jeske

    Like

    • Hoi Jeske, mijn (schoon)ouders en zussen komen inderdaad nog even een keer op de koffie, maar tantes en ooms en neefjes en nichtjes laat ik schieten. Hoe gezellig ik dat misschien ook vind, dat wordt gewoon teveel. Dan vier ik mijn verjaardag niet meer voor mijn plezier maar omdat dat zo ‘hoort’. En dat vind ik zonde van mijn energie.

      Like

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s