K*tdag

Ik heb hem lange tijd niet gehad. Natuurlijk wel na een heftige activiteit, een avondje uit eten bijvoorbeeld of de terugreis van een vakantie, maar al lang niet meer ‘zomaar’. Dat is een goed teken. Het betekent dat ik zo langzamerhand mijn belasting en belastbaarheid goed tegen elkaar weet af te wegen. Dat ik controle heb over mijn leven. Maar de afgelopen dagen is er toch iets misgegaan, want ik heb er weer één:

Een kutdag.

Mijn hoofd voelt groot en te zwaar voor mijn nek, als een lolly op een te klein stokje. Er zit een baksteen in mijn schedel, die hard op mijn hersenen drukt. Mijn ogen willen maar niet goed scherp stellen en mijn gedachten evenmin. Ik schuifel rond en ga weer zitten, zet de koffiemachine aan en vergeet er vervolgens iets mee te doen. Ik pak dingen op en leg ze weer neer en word onrustig van mijn eigen kip-zonder-kop-gedrag.

Er was een tijd dat ik dit best goed van mijzelf kon accepteren. Dat ik beschouwend een slechte dag kon opmerken, mezelf een dagje haken op de bank gunde en verder wat gniffelde om alle domme dingen die ik deed. Maar nu mijn actieradius sindsdien aanzienlijk is vergroot en ik meer activiteiten probeer te doen op een dag, merk ik dat ik er minder makkelijk vrede mee kan hebben. Ik wilde dingen doen vandaag, had een planning gemaakt en potverdorie, die los moeten laten voelt toch weer een beetje als falen.

Ik wilde vanochtend vroeg een stukje hardlopen, maar vóórdat ik goed en wel een kop thee had gezet, was ik al drie keer omgedonderd. Direct na het openen van de gordijnen, sloot ik ze weer omdat het licht te fel was aan mijn ogen. Ik maakte een bakje fruit met yoghurt over de datum, waar ik pas na zeven happen achterkwam. Ik stootte mijn teen en werd boos op mezelf, en toen op Lars omdat ik toch iemand de schuld moet geven en hij al naar zijn werk was, dus het nooit zal weten. Ik had jeuk aan mijn rug en stak uit pure lompigheid mijn nagel diep mijn huid in. En toen ik een pleister wilde pakken, kletterde het hele medicijnmandje om.

Goed, oké. Ik weet ook wel dat er maar één conclusie te trekken is vandaag: Ik doe mijn joggingbroek aan en mijn haar in een knot en voordat er ernstige gewonden vallen, ga ik de rest van de dag zitten haken. Ik heb namelijk ‘zomaar’ een kutdag. En dat is best wel lang geleden en wat dat betreft goed, maar ook een waarheid waar ik vandaag niet onderuit kan.

Als u me zoekt: ik zit lief te zijn voor mezelf.

18e387bee3e8a085043ed06cb5252335

Advertenties

3 gedachtes over “K*tdag

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s