Smoothie kampioen

Lars en ik hebben de afspraak dat ik in het weekend een smoothie voor ons maak. Dat is zo ontstaan omdat Lars nooit fruit at en ik vond dat hij vitaminen binnen moest krijgen. Maar ondertussen vind ik het ook gewoon heerlijk knus en burgerlijk. Ik maak een smoothie met fruit of groente, hij zegt dat ik lief ben en giet hem in één keer naar binnen en ik ga zielsgelukkig aan de eettafel de ANWB Kampioen lezen. Het is zo heerlijk burgerlijk dat ik er bijna week van word.

De afgelopen weken ben ik niet aan smoothies maken toegekomen. Ik had het namelijk druk. In het echt en in mijn hoofd.

Er waren feestjes en werkdingen en vrienden en vriendinnen. Er waren afspraken met de hypotheker, afspraken op werk, zieke familieleden, Sinterklaasfeestjes, bruidsjurken van vriendinnen om te passen en kappersafspraken om alvast te regelen vóór de kerst. Er waren restaurants en telefoontjes naar de notaris en het UWV, extra taallesjes en cadeautjes kopen, belangrijke mails en fysiotherapie. En tussen al die drukte door kwam ik mijn bed met moeite uit, kreeg ik de was maar niet gedaan en raakte ik het overzicht kwijt.

Ik heb een duidelijke structuur nodig om mijn dagen aan op te hangen en mij goed te voelen. En die ontbreekt de laatste weken een beetje. Lars en ik zijn bezig ons huis te kopen, wat enorm leuk en spannend is. Maar het vraagt ook veel geregel en gedoe (hoe doen mensen met een fulltime baan dit?!) en mijn hoofd loopt regelmatig over. Mijn letselschadezaak loopt ook nog altijd, waarvoor ik binnenkort naar verschillende medische expertises mag en waarvan het regelen me ook de nodige energie heeft gekost. En daarnaast is het natuurlijk het einde van het jaar, gaan de kaarsjes aan en wil ik allemaal gezellige afspraken met familie en vrienden.

En dus kreeg Lars al een paar weken geen smoothies. Omdat het voor mij het één of het ander is. Het is nooit en/en. Hoewel hij een verdrietig hoofdje trok als ik me voor het gebrek aan vruchtensap excuseerde, heeft hij tot nu toe nog geen scheurbuik opgelopen. Maar ik vond het ergens wel jammer. Ik verlangde naar die rust.

Dus zat ik vanochtend heerlijk met mijn smoothie over de nieuwste Kampioen gebogen en las ik alles over de beste stationwagens (ik ben het nu alweer vergeten, don’t ask). Ik zat aan de eettafel in ons mooie huisje wat straks echt van ons is (of nou ja, van de bank) en was weer even volmaakt gelukkig. De was hing aan de lijn, er was eten in huis en zelfs mijn huiswerk voor Spaans had ik al gemaakt. Ik had eindelijk weer tijd en ruimte in mijn hoofd om terug te keren naar mijn oude structuur. Ik hou nog altijd enorm van mensen en drukte en leuke dingen, maar ik functioneer toch het beste bij rust, reinheid en regelmaat.

En bij alles wat zó burgerlijk is dat je er weeïg van wordt. Dat ook.

ad90e010e8944e9c42cf866fda7c21e1

Advertenties

Geef een reactie

Vul je gegevens in of klik op een icoon om in te loggen.

WordPress.com logo

Je reageert onder je WordPress.com account. Log uit / Bijwerken )

Twitter-afbeelding

Je reageert onder je Twitter account. Log uit / Bijwerken )

Facebook foto

Je reageert onder je Facebook account. Log uit / Bijwerken )

Google+ photo

Je reageert onder je Google+ account. Log uit / Bijwerken )

Verbinden met %s